Dramatyczna rocznica: 82 lata od zagłady Huty Pieniackiej

Tragedia polskiej wsi

Huta Pieniacka leżała na Kresach Południowo-Wschodnich, w przedwojennym województwie tarnopolskim. Była gwałtownie zaatakowana 28 lutego 1944 roku. Tego dnia, wieś stała się celem dla kilkusetosobowego oddziału ochotniczego z 14 Dywizji SS „Galizien”, wspieranego przez siły Ukraińskiej Powstańczej Armii i ukraińskich nacjonalistów.

Piekło na ziemi

Mieszkańcy byli spędzani do kościoła oraz budynków gospodarczych, gdzie następnie zostali rozstrzelani i spaleni żywcem. Dowódca samoobrony wsi, Kazimierz Wojciechowski, został publicznie zamordowany na placu przed kościołem – oblano go prawdopodobnie benzyną i podpalono.
W wyniku pacyfikacji zginęło około 850 Polaków, a tylko 160 osób udało się przeżyć. Cała wieś została zniszczona, ocalały jedynie kościół i szkoła, które po wojnie zostały rozebrane.

Tragedia Huty Pieniackiej była przez lata przemilczana lub wykorzystana propagandowo przez sowieckie władze.

Pamięć przywracana

Zrzeszenia ocalałych oraz ich rodzin doprowadziły w 2005 roku do odsłonięcia pomnika upamiętniającego ofiary. Huta Pieniacka pozostaje symbolem losów zapomnianych polskich wsi kresowych, przypominając o historycznych tragediach, które wymagają pamięci i uhonorowania.