Nawet 4353 zł miesięcznie z ZUS. Kto może otrzymać świadczenie wspierające?

Nie decyduje wiek ani dochód

Świadczenie wspierające nie jest dodatkiem dla seniorów. Przysługuje osobom, które ukończyły 18 lat; nie ma natomiast górnej granicy wieku. Nie jest też uzależnione od dochodu osoby z niepełnosprawnością ani jej rodziny. Można je pobierać równolegle z innymi świadczeniami, np. emeryturą czy rentą socjalną. 

Kluczowe znaczenie ma liczba punktów określająca poziom potrzeby wsparcia. Od 2026 roku o świadczenie mogą występować także osoby, które uzyskały od 70 do 77 punktów. Tym samym zakończył się etapowy proces wprowadzania świadczenia, rozpoczęty w 2024 roku. 

Najpierw WZON, potem ZUS

Samo orzeczenie o niepełnosprawności czy niezdolności do pracy nie wystarczy. Najpierw trzeba wystąpić do wojewódzkiego zespołu ds. orzekania o niepełnosprawności – WZON – o ustalenie poziomu potrzeby wsparcia. Dopiero po uzyskaniu ostatecznej decyzji można złożyć wniosek do ZUS. 

Wniosek o świadczenie wspierające składa się elektronicznie – przez eZUS/PUE ZUS, portal Emp@tia albo bankowość elektroniczną. Wypłata trafia wyłącznie na rachunek bankowy prowadzony w Polsce. 

Ważny termin: trzy miesiące

Po otrzymaniu ostatecznej decyzji WZON warto pilnować terminu. Jeżeli wniosek do ZUS zostanie złożony w ciągu trzech miesięcy, świadczenie może zostać wypłacone z wyrównaniem od dnia, od którego WZON ustalił poziom potrzeby wsparcia. 

Po przekroczeniu tego terminu prawo do świadczenia jest ustalane dopiero od miesiąca złożenia wniosku.

Do 4353 zł miesięcznie

Wysokość świadczenia jest powiązana z rentą socjalną. Od 1 marca 2026 roku wynosi ona 1978,49 zł, a świadczenie wspierające stanowi od 40 do 220 proc. tej kwoty. 

• 70–74 punkty – 792 zł,

• 75–79 punktów – 1188 zł,

• 80–84 punkty – 1583 zł,

• 85–89 punktów – 2375 zł,

• 90–94 punkty – 3562 zł,

• 95–100 punktów – 4353 zł.

Kwoty będą zmieniały się wraz z coroczną waloryzacją renty socjalnej.