Bydgoscy pielgrzymi dotarli na Jasną Górę. Prawie pół tysiąca pątników u celu

Po ponad 300 kilometrach stanęli przed Jasnogórską Panią

Pielgrzymi z diecezji bydgoskiej są już na Jasnej Górze. Ostatni etap rozpoczęli rano w Kamyku. Do pokonania pozostało im około 15 kilometrów. Do Częstochowy weszli od północnej strony miasta, zmierzając przez Rynek Wieluński i ulicę Wieluńską w kierunku jasnogórskiego sanktuarium.

Podstawowa trasa z Bydgoszczy liczy około 330 kilometrów. Pątnicy pokonali ją w ciągu jedenastu dni. Wyruszyli 21 lipca po Mszy świętej odprawionej w bydgoskiej katedrze, będącej sanktuarium Matki Bożej Pięknej Miłości.

Na pielgrzymim szlaku znalazło się w tym roku prawie pół tysiąca osób. Do stałych uczestników dołączali również pątnicy pokonujący tylko wybrane etapy drogi.

Jak informował dyrektor pielgrzymki, ks. Igor Wichrowski, uczestnicy nieśli ze sobą osobiste intencje, ale modlili się również w sprawach całej diecezji. Pamiętali o biskupie bydgoskim Krzysztofie Włodarczyku, prosili o nowe i święte powołania kapłańskie oraz zakonne, a także modlili się za trwający I Synod Diecezji Bydgoskiej.

Po wejściu do sanktuarium pielgrzymi uczestniczyli w uroczystej Eucharystii. W programie ostatniego dnia znalazły się również Droga Krzyżowa na jasnogórskich wałach oraz wieczorny Apel Jasnogórski.

„Uczniowie – Misjonarze”

Hasłem tegorocznej pielgrzymki były słowa „Uczniowie – Misjonarze”. Nawiązują one do programu duszpasterskiego Kościoła w Polsce i przypominają, że chrześcijanin ma najpierw słuchać Chrystusa i uczyć się od Niego, a następnie dzielić się wiarą z innymi.

– Chcemy się uczyć, ale jednocześnie dzielić tym, co otrzymujemy od Jezusa Chrystusa – mówił przed rozpoczęciem drogi ks. Igor Wichrowski.

Pielgrzymka miała być zatem nie tylko próbą wytrzymałości, lecz przede wszystkim rekolekcjami w drodze. Każdy dzień wypełniały modlitwa, konferencje, śpiew, Eucharystia i rozmowy. Uczestnicy szli w różnych intencjach: osobistych, rodzinnych, zawodowych i dotyczących przyszłości Kościoła.

Podczas Mszy świętej inaugurującej pielgrzymkę bp Krzysztof Włodarczyk życzył uczestnikom nie tylko lekkich plecaków, ale również serc uwolnionych od grzechu, egoizmu i pychy. Zachęcał, aby kolejne kilometry pokonywali z ufnością i pozwolili Bogu działać w swoim życiu.

Osiem grup i osiem pielgrzymkowych barw

Diecezjalną pielgrzymkę tworzyło osiem grup, rozpoznawalnych po kolorach chust: srebrna, brązowa, błękitna, zielono-żółta, czerwona, przezroczysta, złota i żółta.

Poszczególne grupy skupiały mieszkańców Bydgoszczy oraz innych miejscowości diecezji, między innymi Nakła nad Notecią, Łochowa, Sępólna Krajeńskiego, Szubina i miejscowości Krajny. W pielgrzymce uczestniczyli także pątnicy związani z sanktuarium w Górce Klasztornej.

Grupa srebrna wyruszyła już 20 lipca z sanktuarium Matki Bożej Nakielskiej w Nakle nad Notecią. Grupę złotą tworzyli pielgrzymi związani z Górką Klasztorną. Dla nich trasa była dłuższa niż dla głównego członu pielgrzymki i liczyła ponad 400 kilometrów.

Grupa żółta wyruszyła z parafii św. Marcina w Szubinie. Zachowała charakter grupy promienistej i pokonywała własną trasę. Z Łochowa szła grupa zielono-żółta, natomiast pątników z Krajny skupiała grupa błękitna.

Grupa czerwona prowadzona była przez misjonarzy ze Zgromadzenia Ducha Świętego. Grupa brązowa ma swoje korzenie w bydgoskiej parafii Chrystusa Króla na Błoniu. Grupa przezroczysta jest natomiast grupą akademicko-młodzieżową, związaną z Diecezjalnym Ośrodkiem Duszpasterstwa Akademickiego „Martyria”.

Jedenaście dni pielgrzymowania

Piesza Pielgrzymka Diecezji Bydgoskiej odbyła się po raz 22. Jej główny człon wyruszył 21 lipca z bydgoskiej katedry. Pierwszy nocleg przygotowano tradycyjnie w Złotnikach Kujawskich. Dalej trasa prowadziła przez Kujawy i środkową Polskę, aż do ostatniego postoju w Kamyku pod Częstochową.

Każdego dnia pielgrzymi pokonywali po kilkadziesiąt kilometrów. Towarzyszyły im służby porządkowe, medyczne, muzyczne i techniczne. Nad bezpieczeństwem uczestników czuwali odpowiedzialni za poszczególne grupy księża, klerycy, siostry zakonne i świeccy wolontariusze.

Pielgrzymowanie nie byłoby możliwe bez pomocy mieszkańców miejscowości położonych na trasie. Przygotowywali oni dla pątników posiłki, wodę oraz miejsca noclegowe. Dla wielu rodzin przyjmowanie pielgrzymów jest tradycją przekazywaną już z pokolenia na pokolenie.

Tegoroczna pielgrzymka wróciła do stałego terminu od 21 do 31 lipca. Organizatorzy zapowiedzieli, że właśnie w tych dniach bydgoscy pątnicy będą wyruszać na Jasną Górę również w kolejnych latach.

Po dniach modlitwy, zmęczenia, wspólnego śpiewu i spotkań z mieszkańcami mijanych miejscowości cel został osiągnięty. Bydgoscy pielgrzymi stanęli przed obrazem Matki Bożej Częstochowskiej – tam, dokąd od stuleci prowadzą polskie pielgrzymie szlaki.