Kwiaty i pamięć na lokalnych cmentarzach. Region oddaje hołd ofiarom katastrofy smoleńskiej
fot. Facebook/Kujawsko-Pomorski Urząd Wojewódzki
Dziś obchodzimy 16. rocznicę tragicznych wydarzeń w Smoleńsku. W Dziewierzewie i Bydgoszczy uczczono pamięć dwóch, związanych z regionem ofiar katastrofy. Przedstawiciele władz podkreślali, że tragedia sprzed lat wciąż pozostaje ważna także dla lokalnych społeczności.
Inne z kategorii
Nowa broń i nowe cele. Terytorialsi szkolą przyszłych instruktorów
Pałacyk w Brąchnówku zamieni się w Centrum Aktywności Obywatelskiej
Hołd w godzinie pamięci
W rocznicę katastrofy smoleńskiej uroczystości rozpoczęły się punktualnie o 8:41 – w symbolicznym momencie tragedii. Na cmentarzu w Dziewierzewie, władze województwa, służby mundurowe i krewni oddali hołd śp. podporucznikowi Markowi Ulerykowi, funkcjonariuszowi BOR który zginął w Smoleńsku.
Następnie delegacja udała się na bydgoski cmentarz parafii św. Józefa, gdzie spoczywa Aleksander Fedorowicz, tłumacz prezydencki. W obu miejscach złożono kwiaty i zapalono znicze.
W imieniu państwa i obywateli
W uroczystościach uczestniczył m.in. wicewojewoda kujawsko-pomorski Piotr Hemmerling, który złożył kwiaty w imieniu najważniejszych osób w państwie: prezydenta Karola Nawrockiego, premiera Donalda Tuska, ministra obrony Władysława Kosiniaka-Kamysza oraz szefa MSWiA Marcina Kierwińskiego.
Tragedia, która zatrzymała czas
Katastrofa z 10 kwietnia 2010 roku, w której zginęło 96 osób – w tym prezydent Lech Kaczyński z małżonką oraz liczni przedstawiciele elit państwowych – pozostaje jednym z najboleśniejszych wydarzeń we współczesnej historii Polski. Delegacja zmierzała wówczas na uroczystości upamiętniające ofiary zbrodni katyńskiej.
Tamten poranek „zatrzymał czas” – jak często podkreślają uczestnicy rocznicowych obchodów. Dla wielu Polaków był momentem wspólnej żałoby, niezależnie od przekonań czy podziałów.
Smoleńsk pozostaje symbolem straty, ale i wspólnoty – doświadczenia, które mimo upływu lat wciąż łączy Polaków. Pamięć o ofiarach nie ogranicza się do jednego dnia w roku. Trwa w lokalnych inicjatywach, edukacji i osobistych wspomnieniach tych, którzy nie zapomnieli.
